Skip to article frontmatterSkip to article content
Site not loading correctly?

This may be due to an incorrect BASE_URL configuration. See the MyST Documentation for reference.

ms-10: پیش‌بینی سلول مستقل در برابر ابرسلول

فصل‌های ۳ و ۶ با ابرسلول فصل ۵. آیا کنار هم چیدن سلول‌های جداگانه‌شبیه‌سازی‌شده پاسخشان را حفظ می‌کند؟ دو مدل از هندسهٔ یکسان را با طول موج، ماده، قطبش و مرجع فاز یکسان مقایسه کنید.

اجراشده: پنج تضاد عرض، پالایش هارمونیک سلول و ابرسلول، کنترل دقیق آرایهٔ یکنواخت، توان مرتبه‌های باز و نقشهٔ میدان تمام‌موج. مدل محدود به TE یک‌بعدی، بی‌اتلاف و تناوب نامحدود است.

دو محیط را مشخص کنید

ابرسلول واقعی شش‌تیغه‌ای با همسایه‌های متفاوت و مرز تناوب کل توالی.

در هندسهٔ تمام‌موج شش تیغهٔ متفاوت با هم تکرار می‌شوند. در محاسبهٔ موضعی، یک تیغه هر ۰٫۶۵ میکرومتر میان همسایه‌های یکسان تکرار می‌شود. ارتفاع هر دو ۱٫۸ میکرومتر، ضریب‌ها و صفحه‌های مرجع r/t یکسان است.

سلول مستقل ذرهٔ منزوی نیست: حل آرایهٔ تناوبی با برهم‌کنش همسایهٔ یکسان است. تغییر همسایه ممکن است پاسخ را تغییر دهد. بازسازی موضعی تغییر میدان داخل سلول و ساختار میرا را نیز حذف می‌کند. اختلاف را نمی‌توان به یک ضریب کوپلینگ یکتا نسبت داد.

کاوش و سپس اجرا

بازکردن آزمایشگاه در زبانهٔ تازه · دفترچهٔ اجراشده · بستهٔ کامل منابع

لغزنده پنج هندسه و نتیجهٔ ذخیره‌شده را انتخاب می‌کند. ZIP را استخراج، requirements-labs.txt را در Python 3.12 نصب و notebooks/10-coupling.ipynb را از ابتدا اجرا کنید. دفترچه مرز واقعی تیغه را روی |Eᵧ/Eincident| می‌گذارد. دامنهٔ میدان، نقشهٔ چگالی توان موضعی نیست.

مقایسهٔ منصفانه بسازید

تضاد عرض را با میانگین ثابت عوض کنید:

wj(α)=wˉ+α(wjbase−wˉ),0≤α≤1.w_j(\alpha)=\bar w+\alpha(w_j^{\rm base}-\bar w),\qquad 0\leq\alpha\leq1.

در α=0 تیغه‌ها یکسان‌اند؛ در α=1 مرجع بازیابی می‌شود. α تضاد هندسی است، نه شدت فیزیکی کوپلینگ. هر عرض را در سلول تناوبی خودش حل و سپس پله‌هایی با خانه‌های هم‌عرض بسازید:

t~m=sinc⁡ ⁣(mN)1N∑j=0N−1tjexp⁡ ⁣[−2πimj+1/2N],N=6.\widetilde t_m=\operatorname{sinc}\!\left(\frac{m}{N}\right)\frac1N\sum_{j=0}^{N-1}t_j \exp\!\left[-2\pi i m\frac{j+1/2}{N}\right],\quad N=6.

در اینجا sinc(u)=sin(πu)/(πu) است. همین رابطه را برای rⱼ به کار ببرید. با بردار موج طولی هر مرتبهٔ ابرسلول دامنه را به توان تبدیل کنید. میدان چسبانده‌شده الزاماً توان را حفظ نمی‌کند؛ R+T خام را نگه دارید و دوباره نرمال نکنید.

توالی بررسی

  1. کنترل: آرایهٔ اولیهٔ یکنواخت را در دورهٔ بزرگ‌تر بگذارید. با برش فوریهٔ فیزیکی یکسان (M_super=6M_cell)، r₀/t₀ مختلط و صفر بودن مرتبه‌های غیرمضرب شش را بررسی کنید. در این طول موج فقط مرتبهٔ صفر اولیه منتشر می‌شود.

  2. پالایش: نیم‌مرتبهٔ سلول ۲۴/۳۲ و ابرسلول ۱۴۴/۱۹۲ را مقایسه کنید. همهٔ مرتبه‌های باز را ببینید. خطای کوچک شار، تقریب مدل را تأیید نمی‌کند.

  3. تضاد: بازده هدف، مرتبه‌های عبوری و R+T موضعی را مقایسه کنید. یکنواخت بودن خطا با α را فرض نکنید؛ تشدید اثر دارد.

  4. میدان: مرز تیغه و دو صفحهٔ مرجع را پیدا کنید. توضیح دهید چرا بیشینهٔ نقطه‌ای میدان لزوماً با بیشینهٔ توان مرتبهٔ هدف منطبق نیست.

  5. تفکیک خطا: تغییر پالایش را جدا از اختلاف مدل گزارش کنید. پاسخ همسایگی متفاوت و حذف ساختار میدان داخل سلول را مشخص کنید.

تحویل و توسعه

خانوادهٔ هندسه، تعریف دو مدل، کنترل یکنواخت، جدول همگرایی، توان مرتبه‌های باز، شکل اصیل میدان و تفسیر را تحویل دهید. سه دفترچه و python scripts/validate_design_studies.py را برای ممیزی مرجع ثابت اجرا کنید.

طرح توسعه: ترتیب عرض یا گام را عوض کنید یا کتابخانهٔ سلول مجاور بسازید. کنترل یکنواخت و همگرایی هر هندسه را حفظ کنید. آرایهٔ متناهی، FEM/FDTD مستقل و استخراج مستقیم ماتریس برهم‌کنش توسعه‌های اجرا‌نشده‌اند.

منابع و آزمایشگاه بعدی

Pestourie و همکاران تقریب تناوبی موضعی و مقایسهٔ ماکسول کامل را بحث می‌کنند. مثال ما محاسبهٔ آموزشی اصیل است، نه بازتولید قطعه یا شکل آنان. برای استخراج از فصل ۳ و شواهد عددی از فصل ۶ استفاده کنید. راهنمای منبع و بازاستفاده را رعایت کنید.

سپس ms-11، بهینه‌سازی کران‌دار با کنترل مستقل.